Liefde voor boeken Amanda

Waar boekenliefde verder gaat dan lezen.

Liefde voor boeken Amanda
Browsing:

Categorie: Story Time

Storytime: Schrijven

Schrijven.

Hallo lieve lezers.

Dit keer gaan we het hebben over mijn geschiedenis met schrijven.

Ik was 13 jaar of zelfs jonger ongeveer dat ik begon te schrijven van ‘songteksten’ dat later gedichten werden. Schreef vaak avonds of midden in de nacht.

Ik schreef mijn gedachten gewoon op en zo kon ik de wereld aan. Met mijn hele verleden met pesten( komt ooit ook een hele verhaal over op) heb ik veel van mij af geschreven.

Later ontdekte ik schrijfplatformen voor dat wattpad enz bestonden. Via schrijvenonline.org en plazilla en boekvoorhaar kon ik mijn ervaringen opbouwen.

In 2012 werden mijn gedichten ontdekt door Gerard Rozeboom en vroeg of mijn gedichten in een ebook mochten. Natuurlijk mocht dat. 2012 werden er nog meer bundels uitgegeven waar mijn gedichten in kwamen.

Deze bundels kan je nog steeds bestellen. Zal ze ook op deze website neerzetten. Ondertussen staan ze erin.

Wil mijn eigen projecten ook eindelijk voltooien maar dat zal pas echt komen zodra deze website klaar is en alles goed ingericht.

Mijn droom is nog altijd mijn eigen boek uitgegeven wordt. Hopelijk wordt dat Het meisje en haar passie (werktitel). Dan werk ik ook nog aan Gepest en Gekwetst. (Werktitel).


Story Time: Modellenwerk en Boekenblogger.

book-1659717_960_720

Hallo lieve lezers.

Het is alweer een hele tijd geleden dat ik een Story Time heb gedaan. Vond het wel weer tijd om een totaal andere thema te kiezen dan het afgelopen Story Time: Story Time: 16 en zwanger?, mocht je hem nog niet gelezen hebben kan je op het gekleurde link klikken om hem alsnog te lezen. Dan zal ik nu langzaam aan gaan beginnen aan dit verhaal.

De meeste mensen die mij kennen weten dat ik twee jaar lang modellenwerk heb gedaan. Dat was in de jaren 2010 en 2011. Mocht daarin best veel leren om te netwerken. Maar ook om jezelf als product aan te prijzen. Dat ging best wel goed had om de twee weken wel een shoot staan. Naast dat ik doordeweeks werkte in de horeca bij een kinderboerderij was het soms best zwaar om alles bol te werken. 

Ben er niet mee gestopt omdat ik het niet leuk meer vond maar ik ging een andere uitdaging aan namelijk een opleiding doen van Basis Kok niveau 2. Maar om terug te komen om de twee weken shooten, moesten er ook vaak kleding en schoenen bij gezocht worden. Dat vergt soms best wel tijd om bij elkaar. Ik werkte vaak met fotografen op TFP basis. (leg je later nog wel precies uit wat het inhoudt) Om een korte uitleg te geven: Time Of Print, gaat erom dat zowel fotograaf als model (zelfs soms een visagie) met elkaar gaan samenwerken om hun portfolio te updaten of iets nieuws uit te proberen.  Zo dat bij elke samenwerkende persoon iets aan oplevert. 

Heb er in deze twee jaren zoveel geleerd over het inzetten van Social Media om naam te kunnen maken. Er nu erg profijt van heb als boekenblogger om mijn blog aan te prijzen bij mensen. Het praten erover is daarin ook veel makkelijker geworden.

Na mijn diplomering begon ik te gaan zoeken wat ik nog meer wilde gaan doen. Dat werd een blog starten over boeken. Had al een exprimentje gedaan op een schrijverwebsite om te kijken of dat ging lopen.  Nou dat liep als een speer. Daarom deze blog opgestart maar met geen enkele idee dat ik het nu al bijna vier jaar een boekenblogger ben. Elke jaar gewoon veel meer recensie exemplaren mogen ontvangen en lezen(al kom ik amper aan mijn eigen boeken toe) haha dat is gewoon bijkomend feitje haha. Als model stond ikzelf als product vooraan. Maar met een boekenblog staan juist de boeken vooraan. Ik zelf ben maar een beetje bijzaak geworden. Toch draait deze blog juist om mij en mijn boeken. 

In totaal twee jaar modellenwerk gedaan, ondertussen doe ik vier jaar deze blog. Binnenkort een shoot bij mijn zusje voor mijn blog maar ook om bij haar portofolio groter te maken.

 


Story Time: 16 en zwanger?

Hallo lieve lezers.

Dit is een echte story time. Ben nu allang geen zestien meer, ben zelfs afgelopen acht november dertig jaar geworden. Hele tienerjaren zijn echt achter mijn rug. Volwassen leven wordt nu echt verwacht.

We gaan vandaag terug in de tijd waar ik vijftien jaar oud ben en nog op voorgezet onderwijs (VMBO, praktijk onderwijs). Ik had op mijn vijftiende voor het eerst een echt vriendje. Laat ik hem voor deze keer R. noemen. Ik wist toen nog niet dat hij een verkeerd vriendje was. Helemaal niet om mij gaf.

Al gauw werd ik zestien jaar en kreeg van hem wel zestien rozen op gestuurd, al kwam hij zelden bij mij thuis maar dat deerde mij helemaal niet. Ik hield van hem en hij van mij wat kon mij nou gebeuren. Na oud en nieuw voor het eerst ontgroend door hem.

Zoals elk normale puber wil je op ten duur verder gaan met je verkering/relatie. Dat gebeurde dan ook. Ik vertrouwde hem helemaal. Dacht ook dat de verkering lang zou duren. Mocht helaas maar anderhalf jaar duren. In anderhalf jaar tijd nog wel veel mee gemaakt met R. Eenmaal ontmaagd werden wij veel closer en deden we het ook steeds vaker. Hij dacht zelfs op ten duur dat ik ook altijd er zin aan had. Dat bleek niet het geval. Na dat ik paar keer had gezegd dat ik het niet wilde en totaal er geen zin aan had. Dat ik alleen met hem wilde knuffelen.

Heeft hij zijn zin door gedrukt en het gewoon gedaan. Ik ging kapot van binnen en verstijfde helemaal. Dit had ik nooit van hem verwacht dat hij zijn lust op mij botvierde. Nadat het gebeurt was ging er nog paar weken voorbij. Werd maar niet ongesteld, wat ik wel moest worden. Ik zat in die tijd natuurlijk wel aan de pil om wel duidelijk te maken.

Na schooltijd ging ik naar de winkel om een zwangerschaptesten te halen. Want ik wilde het toch wel weten en andere kant ook niet. Wat als ik zwanger was? Wilde ik het houden? Ja dat wilde ik zeker weten dat wist ik vanaf het begin eigenlijk wel. Ik ging naar de Hema om daar naar de wc te gaan en daar de testen te doen.

het moment kwam……

Ik was zwanger help… zestien jaar en zwanger van een vriendje die mij had verkracht. Heb zitten huilen en hoorde toen weer gebonk op de deuren. Omdat er meer mensen naar de wc moesten. Ik stopte de testen in mijn jas en deed de deur open. Eenmaal buiten de winkel gehuild en naar busstation gelopen. Met mijn verdriet en schaamte de testen in de prullenbak gegooid op het busstation. Eenmaal thuis was ik weer tot rust gekomen en heb het geheim weten te houden. Zelfs tot lange tijd na miskraam (dat wordt nog besproken)

Moest al snel weer naar school en heb toen mijn vriendinnen ingelicht dat ik zwanger was en niet wist wat ik moest. Vond wel dat R het moest weten. Kreeg niet de reactie die ik had verwacht. Hij wilde dat ik het ging halen, zo niet dan zou hij naar een tehuis gezet worden(nog geen enkele idee of hij de waarheid sprak daarvoor) maar ik wilde mijn kind welkom heette ondanks de situatie waaruit het was ontstaan.

Dat ging ruim een maand of twee goed, tot R en ik in de pauze aan het stoeien waren. Beschermde vanaf het moment dat ik zwanger was mijn buik al. Geen idee waarom.. Op een sluwe wijze is hij begonnen met stoeien en toen hij zijn kans greep sloeg hij in mijn buik. Heb nog nooit eerder zoveel pijn gevoeld als toen. (had zelfs ook al een klein buikje te zien op foto’s). Dat in de pauze van school.

Snel naar de wc toe want het voelde niet goed. Dat was ook zo. Vertel niet hoe het eruit zag maar het was geen pretje, twee weken lang om een uur moeten verschonen. Nog nooit zo ongelukkig gevoeld als toen. Nooit dat kindje mogen ontmoeten.
R.I.P engeltje, mama houdt van je nog altijd.Je had nu twaalf jaar geweest.

Hebben jullie ook zoiets meegemaakt? Jong zwanger of miskraam?